Reisverhaal Kathy & Ronny 30 Juni 2009

Op de laatste dag van ons verblijf in Addis lukt het eindelijk (met enige bijstand vanuit België en vertaalwerk van het hotelpersoneel) om Saba te bereiken, telefoonverbindingen in Ethiopië zijn niet wat we hier in België gewoon zijn...  Ja, we kunnen vandaag op bezoek gaan bij de kinderen van Little Heaven second house.  We zien er echt naar uit om de kinderen, die we tot nu toe enkel kennen van foto’s, te ontmoeten en om Saba terug te zien.

We spreken af rond 15.00 voor een kort bezoekje.  Onze chauffeur, Dawit, belt haar op om een rendez-vous plaats af te spreken.  Na een paar minuten komt er iemand aangelopen onder een paraplu in de gietende regen.  Ze springt ons busje in en ineens is dat helemaal gevuld met Ethiopische warmte.  We moeten nog een kort stukje rijden door diepe plassen en wegen die nog in volle aanleg zijn.  Ineens stoppen we voor een onopvallende poort.  We spurten door de regen naar het afdak.

Op de één of andere manier lukt het Dawit om het busje op de binnenkoer te parkeren.  We staan wat onwennig voor de deur te wachten, maar Saba doet teken dat we binnen kunnen.  De kinderen zitten te werken op een soort mini-laptopjes.  Stoelen en banken worden direct langs de kant geschoven en we kunnen plaatsnemen.  We zitten elkaar een beetje onwennig aan te kijken, bezoekers en bewoners…  Alleen onze dochter van bijna 3 heeft geen last van ‘onwennigheid’.  En dat gevoel is blijkbaar wederzijds, want ze wordt direct opgenomen in de groep, mag tussen hen in zitten en zelfs op een laptopje prutsen.  Onze zonen daarentegen zijn die ongeremde leeftijd al wat voorbij en zitten naast mij alles vanop een afstand te bekijken.

Wat we willen drinken?  Een flesje water is goed. Met popcorn natuurlijk!  Ondertussen wordt in een hoekje naast de keuken ook koffie gezet.  Na een paar woorden van Saba springen alle kinderen recht en halen iets uit hun kastje.  Fier komen ze  hun schoolrapport tonen.  Eén voor een geven ze hun rapport en één voor één geven we ze een ‘very good’ of ‘well done’, met een gepaste goedkeurende blik.  Op dat moment zie je de trots in hun blinkende ogen.  Eén meisje in het bijzonder trekt onze aandacht.  Je  ziet dat ze zwak is, maar toch haalt ze schitterende resultaten in school.  En wanneer ze hoort dat onze jongste dochter dezelfde naam heeft als zij, tovert ze een hele mooie lach op haar gezicht en doet ze ons helemaal wegsmelten.

Daarna mogen we de nieuwe kamers bezoeken.  Aan de andere kant van de binnenkoer is een kamer voor de grote meisjes en een kamer voor de grote jongens.  De kamers zien er piekfijn uit en fier poseren ze voor hun bed.  Naast het hoofdgebouw is ook nog een kamer voor de kleinere jongens en een zeer proper sanitair blok.

Terug naar binnen.  De kinderen zijn duidelijk van alles aan het afspreken, maar voor ons is het nog wat onduidelijk wat ze van plan zijn.  Eén van de kinderen haalt het mapje met de voorstellingen van de gezinnen van de vzw en toont ons wie we zijn.  Ze beginnen wat te dansen en uiteraard doet onze enthousiaste kleuter gretig mee.  De jongens daarentegen zijn niet zoals Ethiopische jongens, ze vinden dansen niet stoer genoeg, maar zitten wel geboeid te kijken.

Ineens komen zes van de kinderen binnen in traditionele kledij en ze beginnen te dansen.  En wij genieten van de voorstelling.  De jongens zijn zoooo stoer en de meisjes zijn echte dametjes.  Prachtig om te zien.  Zo gaat dat een tijdje door, en voor ieder dansje wordt het kostuum aangepast.  Uiteindelijk moeten we met spijt in het hart zeggen dat we moeten vertrekken, het vliegtuig naar België wacht niet.  De kinderen begrijpen het probleem, zoals Saba zegt, en we nemen afscheid met stevige knuffels.  Na nog een laatste foto rijden we weer door de poort en is het bezoek afgelopen.

Dit is een bezoek dat nog lang zal blijven nazinderen.  De kinderen van Little Heaven second house hebben een diepe indruk op ons gemaakt en we hebben met onze eigen ogen gezien en gevoeld dat Saba haar werk met hart en ziel doet.  Dit geeft ons weer  extra energie om ons in te zetten voor de kinderen in Ethiopië.  Ook onze kinderen waren elk op hun manier onder de indruk van het bezoek en begrijpen nu iets beter waarom we soms ’s avonds op een voor hen onmogelijk moment naar een vergadering gaan, of waarom we soms in het weekend aan scholenpaketten zitten werken.

Kathy & Ronny
Dertiende Ster vzw